Bakit ganun? Nde ko tlgang magawang magalit sa mga tropa ko kahit na paulit ulit nila ako asarin haha. At nagagawa ko pa tlgang tumawa kahit alam ko sa sarili ko eh grabe na mga pangaasar nila sakin. Para bang ok lang haha, hmmmm. Pero ok lang haha dahil dun sa asaran nila eh dun nagkakaroon ng happiness samin:))
Nakakatuwang isipin na merong iilang taong hindi nagsasawang makasama ka kahit hindi naman sa lahat ng pagkakataon mabait ka.
Isang linggo ako nde na kapag tumblr. Kaya isang buong linggo ko naipon ang aking mga gustong ikwento nakakatawa at nakakaiyak xD
So sa araw na to masaya nmn ako. Nde nmn totally na masaya, parang ba normal lang:) nakasama ko ksi mga friends/tropa haha:)) na baliw nnmn ako ng sandaling un. Nakakamiss sila haha namimiss ko ung mga barahan, asaran tska ung moment na na fefeel mong may kaibigan ka tlga:)))) friendship! Ittreasure ko tlga un:)) at walang wala makakanakaw nun haha obviously:)
At may isa akong kaibigan na hinding hindi ko malilimutan:)) ang pangalan niya ay si JILLIAN DE JESUS. Babs! Imissyou sooooooooo much! Pakita ka nmn haha:))) sana mabasa mo to haha. Ilovethem:)
Kung kelan ko na gusto matulog (actually knna pa nung pagkauwi ko) dun pa ako hirap makatulog. Tas pagayaw kong matulog ( tulad knna nung may klase ako) nakakatulog ako. BAKiT?!!!!!
Gusto kong paniwalain ang sarili ko na ako lang ang gusto mo. Pero sa mga nakikita ko, parang kagaguhan lang pala lahat ng ito. Walang special treatment na nakukuha sayo. Kasi nga, lahat kami espesyal sayo. Lahat ng sinasabi mo sa akin, naiisip ko minsan, sinasabi mo rin sa iba. Kaya walang kasiguraduhan. Kaya minsan ayos na din palang mag desisyon na putulin na lang basta. Kesa masaktan pa sa bawat tuwina na ganun ka din sa iba.
